Mánadagin var 3. og 4.fl. og vitjaði Varmakeldugarðin. Hesin garðurin liggur í Gøtudali. Har eru nógvar mjólkikýr og ikki minst vóru tað kálvarnir, sum børnini vóru so sera góð við. Bára, bóndakonan, dugdi sera væl at greiða frá um bóndalívið í Føroyum, bæði søguliga og fram til okkara tíð. Neytini ganga leys í fjósinum og har var nógv nýtímans tøkni. Her kann nevnast ein mjólkirobottur, ein robottur sum gav hoyggj og ein sum sópaði fjósgólvið. Tó sóu vit, at har var nógv at gera, hjá hesum røsku bóndafólkunum. Gott at vit kunnu sleppa út at síggja, hvussu bóndalívið er.